To spotkanie dla naszych Klubowiczów wymagało od organizatorów wiele działań, ustaleń, przygotowań – głównie ze względów bezpieczeństwa i procedur obowiązujących na terenie Stoczni „Remontowa” S.A. I nagle okazało się, że całą tę pracę pokrzyżuje pogoda. W sobotę, 21.04.2012 r. od rana padał deszcz. Właściwie nie padał, to była ulewa. A jednak ciekawość, chęć przygody i poznania miejsc znanych do tej pory z opowiadań a także możliwość rozszyfrowania tajemniczych nazw zawartych w zaproszeniu – spowodowały, że o umówionej godzinie, pod stoczniową bramą spotkało się ponad 30 śmiałków.
Na początku powitał nas Pan Andrzej Gardzielewski, który ogłosił, że będzie naszym przewodnikiem. W krótkim zarysie przedstawił historię Remontowej i jej dzisiejsze działania. Dzielnie wtórowała Kamila tłumacząc wszystko w języku migowym. Zwyczajem naszych spotkań staje się także audiodeskrypcja, czyli opisywanie otoczenia, wydarzeń w otoczeniu dla osób niewidomych – przedstawiona przez Anię. A potem poczuliśmy się jak prawdziwi pracownicy. Wszystkie osoby musiały obowiązkowo przejść przez bramkę – Pan ochroniarz przepuszczał nas kolejno wg zgłoszonej wcześniej listy obecności. Z drugiej strony trzeba było założyć kask ochronny. Mogliśmy także obejrzeć w jaki sposób działają urządzenia (przenośne i stacjonarne) do wykrywania metali. Pan Andrzej niezwykle barwnie i ciekawie opowiedział historię jednej z największych w Europie „lecznic wszystkiego co pływa”. Datą wartą zapamiętania jest zbliżająca się w lipcu 60. rocznica powstania stoczni.
Następnie w zwartej grupie, niezwykle ostrożnie, w strumieniach deszczu, weszliśmy na stoczniowy teren. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od pomnika patrona Remontowej – Marszałka Józefa Piłsudskiego, później skierowaliśmy się w stronę stoczniowych nabrzeży. Po drodze „łyknęliśmy” trochę techniki – m.in. usłyszeliśmy jak się transportuje, przechowuje i do czego wykorzystywany jest płynny tlen, czym przewozi się kilkusettonowe konstrukcje stalowe, jak wygląda największa bramownica – czyli jeżdżący na dwóch ogromnych kolumnach dźwig, no i wreszcie doszliśmy do głównej atrakcji – pływających doków. Tu znowu dawka wiedzy technicznej poparta wiadomościami nabytymi w szkole. Przypomnienie prawa Archimedesa pozwoliło łatwiej zrozumieć, dlaczego taka góra stali raz jest pod wodą a innym razem wypływa, dodatkowo ze statkiem „na plecach". Obejrzeliśmy (a niektórzy mogli dotknąć) tzw. kilbloki, czyli masywne „podstawki” zakończone drewnianymi klocami, na które osiada statek wprowadzony na dok. Zajrzeliśmy (z daleka) do hali, na której docina, wygina i spawa się wielkie sekcje statków lub konstrukcji lądowych.
Zauważyliśmy jeszcze wiele innych ciekawych i tajemniczych obiektów ale czas a przede wszystkim ogromne odległości między nimi, nie pozwoliły nam ich poznać bliżej. W tym momencie nasz uroczy przewodnik zaznaczył, że „nie poznamy ich tym razem” i obiecał pomoc w załatwieniu następnej wycieczki, może z wykorzystaniem autobusu :). Po takiej deklaracji i z perspektywą następnego spotkania – łatwiej było opuszczać bardzo gościnne progi „Remontowej”.
